Μελίταξ Μελιγγούνης: η αναγνώριση μιανού Κρητικού ήρωα

melitax

Με μεγάλη λαμπρότητα, όπως είναι άλλωστε ο κανόνας, αλλά και σε κλίμα συγκίνησης (το οποίο είναι πολύ πιο εύχρηστο και οικονομικότερο από το κλίμα συναδέλφωσης) έγιναν χθες στον Οφχερέ τα αποκαλυπτήρια του ανδριάντα του άγνωστου στους πολλούς αλλά σημαντικού Κρητικού ήρωα Μελίτακος Μελιγγούνη.  Ο Μελίταξ Μελιγγούνης (1649; – 1869) έζησε μια μακρά αλλά (ή/και) περιπετειώδη ζωή ενώ έπεσε μαχόμενος.  Γεννήθηκε στον Οφχερέ και ο πατέρας του Ζβουρίδης Μελιγγούνης ήταν πρόκριτος του χωριού, ενώ η μητέρα του Λατώ Αρμενοπούλου ήταν από τον Άγιο Βασίλειο Ρεθύμνης και ήταν καθηγήτρια Αγγλικών.

Ο Μελίταξ από νωρίς στη ζωή του έδειξε την κλίση του στα άρματα και τον πόλεμο και ανδραγάθησε τόσο στην Κρήτη σε 3 επαναστάσεις κατά των Τούρκων ως το δεξί χέρι του Πολέμαρχου και Καγκελάριου Κρήτης Μανουήλ Αρκαλολέοντος, αλλά και στην πάνω Ελλάδα ως vice chief executive του Ρουμελιώτη Καπετάνιου «Κλασοπαπαδιά» (κατά κόσμον Γεωργίου Μπρούλμπρα).   Ο Μελίταξ, ο οποίος σε κάθέ επανάσταση μετέφερε όπλα και πολεμοφόδια με καραβάκι προς Λασίθι μεριά, τελικά σκοτώθηκε στη μάχη της Βοθρακοσπηλιάς το 1869, από τον Τουρκαλβαναιγύπτιο Τερμίτ-Αγά που είχε κατέβει να καταστείλει την εξέγερση της ομώνυμης χρονιάς.   Όπως μαρτυρείται και στο τραγούδι του Μελιγγούνη (αγνώστου τυροκόμου):

Κι οντέ θα του χιμήξουνε τα Τερμιταγαδάκια

με το πιγούνι τσ’ έκοφτε, και με τα δυο σπαθάκια

μα εφώνιαζε-ντως δυνατά ο Τούρκος να γροικούσι

«του Μελιγκούνη κάμετε το μέγα το γιουρούσι.

θέλω ξετσιλακώσει σε ΜελιτοΜελιγγούνη

γιατι έχω εις τα στιβάνια μου σίντερο το ντακούνι

πούρι και δεν το κάτεχες ίντα ναι γ-οι Τερμίτες

και μπαϊράκι σήκωσες και έφηκες τσι τρύπες;»

Ο Μελίταξ Μελιγγούνης άφησε αναρίθμητους απογόνους, ορισμένοι από τους οποίους φερουν ακόμη το επίθετο του κι έχουν εξαργυρώσει μέχρι αηδίας την καταγωγή τους, όπως και όσο μπόρεσαν, δηλαδή.  Ανάμεσά τους η κυρία Πανωραία Μελιγγούνη – Παρχαρχαρτζίδη, διευθύντρια της Β’ Παιδιατρικής Κλινικής του ΑΧΕΠΑ Θεσ/νίκης και απύθμενα ανιαρή, η οποία εκφώνησε τον τιμητικό για τον ήρωα λόγο στην κεντρική πλατεία του Οφχερέ, και ο Υποστράτηγος εν Αποστρατεία Αθανάσιος Μελιγγούνης, ο οποίος κατά κύριο λόγο εθαύμασε τον εγγονό του, ο οποίος εχόρεψε με τ΄άλλα κοπέλια ένα πεντοζαλάκι και είπε δυο λόγια ως νεότερος πρόεδρος του συλλόγου των Απανταχού Μελιγγούνηδων και του Πολιτιστικού Συλλόγου Νεολαίας Οφχερέ, όστις αριθμεί πάνω από 20.000 μέλη.

Εμείς τι να πούμε;  Κάλλιο αργά παρά… αργότερα, αλλά επειδή το βαρύναμε λιγάκι, να ευθυμήσομε:

«Πάντα δε κατά τα πάτρια πράσσων, ουδέ αυτό τούτο επιτηδεύων φαίνεσθαι, το τα πάτρια φυλάσσειν». (όλες του οι ενέργειες ήταν σύμφωνες με τα  πατροπαράδοτα, χωρίς όμως να δίνει την εντύπωση ότι προσπαθεί τεχνηέντως να διαφυλάξει την παράδοση) (Μάρκος Αυρήλιος).

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s